هستى ودر تاريكيها خواهى افتاد ، وآن كسى كه در اشتباه باشد ، قدم در راهى ناآگاه بگذارد ويا حق وباطل را در هم بياميزد ، طالب دين به حساب نمىآيد بلكه درنگ وتوقّف در اين حال به حقيقت نزديكتر است . پس اى پسرك من وصيّتم را فراموش مكن وبدان كه مرگ وزندگى در اختيار اوست ، أو آفريننده ، ميراننده وفانى كننده وبازگرداننده است ، وبراستى كه گرفتارى وعافيت در دست اوست ، ودنيا پايدار نيست مگر بر پايه‌اى كه خداوند بر آن پايه از بخششها ، آزمايشها وپاداش اخروى ، استوار نموده است وبر روى آنچه أو خود خواسته وما نمىدانيم پس اگر امرى از أمور بر تو مشكل شد ، بر ناداني خود حمل كن زيرا تو در آغاز آفرينش خود نادان بودى ، پس دانا شدى ، وچه بسيار چيزها كه تو از آنها آگاه نيستى وانديشه‌ات در بارهء آن سرگردان وبصيرت تو نسبت به آن ناچيز است ، وبعدها راجع به آن بينا گردى ، پس چنگ بزن به آفريدگار وروزيبخش وخالق اندام نيكويت . وبايد پرستش وبندگىات براي أو وتوجهت به أو وترست تنها از أو باشد . واى پسرك من بدان كه كسى از جانب خدا آن طورى كه پيامبر ( ص ) پيام آورده است ، پيام نياورده است ، پس تو أو را پيشرو خود بدان ، وأو را رهبر نجات خود شمار ، من از پند واندرز به تو كوتاهى نكردم ، وتو در فكر وانديشه براي خود - هر چند سعى وكوشش كنى - به حدّ فكر وانديشهء من براي تو ، نمىرسى » . [ شرح ] در اين بخش چند مقصد است : ( 60491 - 60440 ) مقصد اوّل : آن بزرگوار به برخى از انگيزه‌هايى كه أو را بر اين وصيّت واداشته ، اشاره فرموده است : رسيدن آن حضرت به سنّ بالا واحساس افزايش سستى وضعف ، زيرا كه عمر شريفش از شصت تجاوز كرده بود ، ولازمهء اين حدّ از عمر ، ترس از وقوع يكى از خصوصيّات مورد ذكر است ، بنا بر اين اقدام به وصيّت فرمود وبه سفارش لازم بر أو شتافت . كلمهء خصالا مفعول به است . حضرت ، سه مورد از آن خصلتها را بر شمرده است :